Het gaat om het verslag van een overleg op 1 oktober 2025 tussen de fiscus en de makers van de koerslijsten. Aan die tafel wordt besproken hoe de BPM op een ingevoerde gebruikte auto wordt berekend. Een bestuurslid van Stichting ROTA vroeg op 8 november 2025, op persoonlijke titel, alle stukken over die overleggen van 2025 op. Een deel bleef dicht. Daarom ligt de zaak nu bij de Rechtbank Gelderland. Op 11 november 2026 is beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar van 5 oktober 2026. Leitex volgt deze zaak van dichtbij: wij werken als ROTA-erkend taxatiebureau met dezelfde koerslijsten en taxatierapporten waarover aan die tafel wordt gesproken.
Geen taxateur in de stukken
Waarom zou je zo'n verslag willen lezen? Hoeveel BPM je betaalt voor een ingevoerde gebruikte auto, hangt af van de methode: de forfaitaire tabel, een koerslijst of een BPM-taxatierapport. Neem de koerslijst. Wie bepaalt wat daarin staat? Daarover overleggen de fiscus en de makers van de koerslijsten. In de vrijgegeven stukken komt geen taxateur als deelnemer voor (peildatum 11 november 2026). Volgens de indiener zijn taxateurs niet uitgenodigd.
Toch gaat het aan die tafel ook over hun werk. In het verslag van 9 juli 2025 staat wat je uit de toelichting op OVI kunt halen: de taxatiemethode kan alleen als er geen koerslijst beschikbaar is of als er sprake is van schade. En in het conceptverslag van 1 oktober 2025 staat dat wie de koerslijst juist invult, op de waarde mag vertrouwen.
“Hiermee schiet de regeling haar doel voorbij”
Hoe ver mag je tegenbewijs inperken? Over die vraag oordeelde de Rechtbank Noord-Nederland op 29 oktober 2026, in een andere zaak. Het ging om het schadeforfait van 31%. Wie meer waardeverlies wilde aantonen, mocht zich niet in algemene zin beroepen op het autosegment, de leeftijd of de kilometrage. De meervoudige belastingkamer verklaarde die beperkingen onverbindend, wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel. De rechtbank schrijft: “Deze aanzienlijke groep is aangewezen op de tegenbewijsregeling, die zodanig is uitgekleed dat mogelijk relevante argumenten om te komen tot een reële waardevermindering, categorisch worden uitgesloten. Hiermee schiet de regeling haar doel voorbij.”
Het schadeforfait zelf blijft, als “bewijsrechtelijke tegemoetkoming”. Het tegenbewijs dat overblijft is “een zonder beperkingen” en kan “met alle middelen worden geleverd” (ECLI:NL:RBNNE:2026:4639, gepubliceerd op 3 november 2026). Een toets aan artikel 110 VWEU liet de rechtbank in het midden: die kon de belanghebbende in deze zaak niet in een betere positie brengen, omdat de beperkingen al op nationale grond onverbindend waren. Dat betekent niet dat artikel 110 er niet toe doet. Het Hof van Justitie van de EU oordeelt sinds 2001 dat een lidstaat de waardevermindering van een ingevoerde gebruikte auto forfaitair mag berekenen, maar dat de eigenaar die berekening moet kunnen aanvechten, om aan te tonen dat hij meer betaalt dan de belasting die nog rust op een gelijksoortige auto die al in het land is geregistreerd (Gomes Valente, C-393/98, punten 31 tot en met 35; Tulliasiamies en Siilin, C-101/00, punt 88; Commissie/Griekenland, C-74/06, punt 50; toen nog artikel 95 en 90 EG). De Hoge Raad verwijst daarbij naar het arrest Mihai Manea (C-76/14). Het is eerste aanleg; hoger beroep is mogelijk. En de uitspraak gaat niet over de koerslijstoverleggen.
Lees de uitspraak → Rb. Noord-Nederland · 29-10-2026 · ECLI:NL:RBNNE:2026:4639 · LEE 25/846Waarom die stukken boven water moeten
Het verband legt de indiener. Een rechter heeft nu vastgesteld dat het tegenbewijs bij het schadeforfait van 31% te ver was ingeperkt, zegt hij. Juist daarom moet volgens hem openbaar zijn wat in overleggen over koerslijsten en taxatierapporten wordt besproken, en is het achterhouden van die stukken des te ernstiger. Zijn standpunt gaat verder: in deze overleggen wordt gewerkt aan het zo ver beperken van de wettelijke taxatiemethode dat een BPM-taxatierapport als tegenbewijs tegen de forfaitaire tabel praktisch niet meer kan. Dat is een standpunt, geen vaststaand feit.
De wet gaat uit van de werkelijke afschrijving (artikel 10 Wet BPM). Artikel 110 VWEU verbiedt een lidstaat ingevoerde auto's zwaarder te belasten dan gelijksoortige auto's die al hier rijden. De Hoge Raad oordeelde dat de belastingplichtige met deskundigenonderzoek aannemelijk moet kunnen maken dat de geheven BPM hoger is dan de rest-BPM in een gelijksoortige gebruikte auto die al in Nederland is geregistreerd (ECLI:NL:HR:2024:147, r.o. 3.6.2). Volgens de indiener toetst de fiscus daar zelf niet op: of een auto te zwaar wordt belast, komt in de praktijk alleen boven water als de eigenaar het per auto onderbouwt met een BPM-taxatierapport van een onafhankelijke deskundige. Daarom weegt volgens hem elke inperking van die route zwaar. Een regel die dat bewijs onmogelijk maakt, kan volgens hem in strijd komen met artikel 110 VWEU.
Eerst “op te stellen”, toen “aanwezig”
Terug naar het verslag. In het eerste besluit, van februari 2026, heette het nog “op te stellen”. Het verslag van het overleg van 1 oktober 2025 is niet beoordeeld: nog niet vastgesteld, was de uitleg. Maar dezelfde beleidsmakers schreven zelf dat het conceptverslag in de gevraagde periode bij de fiscus aanwezig was (letterlijk: “aanwezig was bij de Belastingdienst”). Ze zegden toe het alsnog openbaar te maken, uiterlijk 30 oktober 2026. Dat is niet gebeurd. Via een andere Woo-procedure kwam er wel iets: twee bestanden, aangekondigd als “twee versies”. Ze zijn identiek en bevatten geen zichtbare opmerkingen.
Wat er nog meer niet boven water kwam
Als doorzochte systemen worden alleen het documentsysteem en netwerkschijven genoemd. Voor Teams en chat schreven de beleidsmakers in Den Haag zelf dat er geen aanleiding was voor een afzonderlijke zoekslag. Of er in e-mail is gezocht, is niet inzichtelijk gemaakt. Het eerste besluit zegt wel dat inhoudsdeskundigen bij de eigen afdeling hebben gezocht, maar niet waar en hoe. En stukken die volgens de beleidsmakers onder de fiscale geheimhouding vallen, staan op geen enkele lijst: geen aantal, geen datum, geen omschrijving.
De indiener vraagt de rechtbank om een nieuwe zoekslag die te controleren is, ook in e-mailboxen, Teams en chat, met alle versies van het verslag. En hij vraagt de rechtbank de achtergehouden stukken zelf in te zien, zo nodig vertrouwelijk. Dan leest in elk geval de rechter wat er aan die tafel is opgeschreven.
Leitex Autotaxatie & Expertise
Leiden · werkgebied heel Nederland
info@leitex.nl · +31 6 16 75 05 18 · www.leitex.nl · KvK 97001813
Een Leitex-taxatie wordt opgesteld conform artikel 110 VWEU en de geldende wet- en regelgeving. Leitex blijft als onafhankelijk, ROTA-erkend taxatiebureau buiten bezwaar- en beroepsprocedures: wij leveren de feitelijke onderbouwing, het juridische traject verzorgt mr. R. Lammers (Recht Zeker). Het Woo-verzoek en het beroep in dit bericht zijn op persoonlijke titel ingediend door een bestuurslid van Stichting ROTA. De illustratie is een spotprent en geen weergave van een werkelijke situatie.